
از رسول خدا( صلی الله علیه و آله) روایت شده است که خداى عزّوجلّ مىفرماید :
« حَقَّتْ مَحَبَّتِى لِلْمُتَحَابِّینَ فِىَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِى لِلْمُتَزَاوِرِینَ فِىَّ » .
« مهر و محبتم سزوار کسانى است که به یکدیگر به خاطر من مهر مىورزند و عشق و محبتم شایسته کسانى است که براى من به دیدار یکدیگر مىروند . »
پیامبر اعظم:«ادبوا اولادکم علی حبی و حب اهل بیتی والقرآن»
فرزندانتان را با محبت من و محبتخاندان من و محبت قرآن تربیت وتادیب کنید.
علی (ع) اساس و محور عقل و خرد را دوستی میداند.
امام باقر(علیه السلام): «الدین هوالحب والحب هوالدین».
دین همان محبت است و محبت همان دین است.
امام باقر(علیه السلام): خدا بر خویش مهرورزی را لازم کرده و رحمت او بر خشمش پیشی جسته و از روی راستی و درستی به انجام رسیده، پس چنان نیست که خداوند به بندگان خشم آغاز کند پیش از آنکه آنان او را به خشم آورند.
امام صادق(علیه السلام): «الحب فرع المعرفة».
محبت، فرع و شاخه شناخت است.
امام کاظم علیه السلام : مهرورزی و دوستی با مردم ، نصف عقل است .
امام کاظم (علیه السلام): « إنَّ أَهْلَ الاْءَرْضِ لَمَرْحُوُونَ مَا تَحَابُّوا وَأَدُّوا الاْءَمَانَةَ وَعَمِلُوا بِالحَقِّ »
بىتردید اهل زمین مورد مهر و رحمتاند چون به یکدیگر محبّت ورزند و امانت را به صاحبش برگردانند و حق را در همه زمینهها به کار بندند





